Rikkert Zuiderveld — Voordat de avond valt song lyrics and translation

The page contains the lyrics and English translation of the song "Voordat de avond valt" by Rikkert Zuiderveld.

Lyrics

Ik zit in de tram die zich
Wringt door de bochten
Van straten waar mannen
Met glimmende schoenen
Zich spoeden naar zaken
Die niet kunnen wachten
Langs inlandse vrouwen
Met moedige borsten
Die boodschappen torsen
Naar morsige wijken
Waar felgekleurd wasgoed
De dood moet bezweren
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Terwijl in de kroegen
De helden van morgen
Hun geld en hun trots
Met een glimlach verdrinken
En zien hoe de schemering
Aarzelend invalt
Op kleumende duiven
Op pleinen en parken
Waar liefdes ontluiken
Die helen en breken
Dat broze geheim
Uit de buik van de aarde
Laten we liefhebben…
Waar metro’s die vol zijn
Van zwijgende schimmen
Als razende mollen
De bodem doorklieven
En alles wat stof is
Begerig verslinden
Op een tocht die nooit eindigt
Dan hoogstens in 't hopen
Van dwazen als ik
Die nog troost kunnen vinden
In dromen van onschuld
En een handvol genade
Laten we liefhebben…
Zo blijf ik een vreemdeling
Steeds in beweging
Langs pleinen en parken
Door morsige wijken
Verbrand ik mijn bruggen
Verbijt ik mijn pijnen
En blijf ik vooruitzien
Omwille van één ding
Die grote omhelzing
In het huis van de ene
Waar ik altijd
Weer thuiskom
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Laten we liefhebben
Laten we liefhebben
Voordat de avond valt
Voordat de stilte valt

Lyrics translation

I'm on the tram
Twists through the turns
From streets where men
With shiny shoes
Rushing to business
Who can't wait
By Native women
With brave breasts
Those messages torching
To morbid neighborhoods
Where brightly coloured laundry
Death must besmirch
Let us love
Let us love
Before nightfall
Let us love
Let us love
Before nightfall
While in the pubs
The heroes of tomorrow
Their money and their pride
Drown with a smile
And see how the twilight
Hesitantly filling in
On sticky pigeons
On squares and parks
Where love bursts
That heal and break
That fragile secret
From the belly of the Earth
Let us love…
Where metros are full
Of silent shadows
As raging moles
Cut through the bottom
And all that is dust
Devouring eagerly
On a journey that never ends
Then at most in hope
Of fools like me
Who can still find comfort
In dreams of innocence
And a handful of grace
Let us love…
That's how I stay a stranger.
Always moving
Along squares and parks
By muddy neighborhoods
I burn my bridges
I'll burn my pains
And I keep looking forward
For the sake of one thing
That big hug
In the House of the one
Where I always
Come home again
Let us love
Let us love
Before nightfall
Let us love
Let us love
Before nightfall
Before the silence falls