Grup Yorum — Madenciden song lyrics and translation
The page contains the lyrics and English translation of the song "Madenciden" by Grup Yorum.
Lyrics
İndim maden ocağına kara elmas diyarına
Yeryüzü sıcak olsun diye dost
Yıllar boyu kazma salladım suskunca bu zindanda
Çocuklarım gülsün diye dost
Oysa bizim evde gülen yok
Yürü derler yürü derler açlığa yürü derler
Kara elmas tabut olmuş gerekirse ölün derler
Günü gelir utanmadan ağlaşana gülün derler
Yalanlara artık sabrım yok
Bugün maden ocağına kara elmas diyarına
İnmedik selam olsun sana dost
Ölesiye ışık hasretiyle solmuş bu yüzlere
Grev grev güneş doğmuş dost
Artık kaybedecek birşey yok
Yeraltında ezilenler yeryüzüne seslenirler
Madenler bizim derler gerekirse ölüm derler
Günü geldi grev derler dost
Artık kaybedecek birşey yok
Zonguldak
Yerin derinliklerinden geldiler
Ellerinde susmak bilmeyen bir yeraltı güneşiyle
Ne kadar diplere bastırılsa
O kadar boğulmak bilmez yankısıyla yüreklerinin
Ağır ağır geldiler…
Sonra hergün geldiler artarak geldiler
Kadınları çocukları ve alkışlarıyla
Yoğurt mayalar gibi geldiler
Pişkin ekmekleri bölüp de paylaşır gibi
Su gibi ateş gibi
Her gün yeni ağızlar eklendi ağızlarına
Yeni yollarla tanıştı ayakları
Her gün yeni kabuklar çatladı
Yeni kulaklar işitmeye başladı söylediklerini
Bir kent oldular sonunda
Ve adını değiştirdiler ülkenin
Lyrics translation
I landed in the mine land of the Black Diamond
Friends to make the earth warm
All these years I've waved a pickaxe in this dungeon
Friends for my children to laugh
Yet there is no laughing in our house
Say they say they say hunger go walk walk
The Black Diamond is a coffin they say die if you have to
The day comes when they say laugh at those who cry shamelessly
I have no patience for lies anymore
Today to the mine land of the Black Diamond
We have not landed. Hail to you, my friend.
To these faces faded with longing for the light to die
Strike Strike The Sun born friendly
There's nothing to lose now
The downtrodden call to the Earth
They say the mines are ours, they say death if necessary
The day has come they say strike, friend
There's nothing to lose now
Zonguldak
They came from the depths of the Earth
With a silent underground sun in your hands
How far down the bottom is pressed
With so much choking echo of their hearts
They came slowly…
Then they came every day, and they came more and more.
Women with children and applause
They came like yoghurt yeasts
As if to divide and share baked bread
Like water, like fire
New mouths added to their mouths every day
Feet met in new ways
New shells cracked every day
New ears are hearing what you say
They became a city.
And they changed the name of the country