Frank Boeijen — Aphrodite song lyrics and translation
The page contains the lyrics and English translation of the song "Aphrodite" by Frank Boeijen.
Lyrics
Sommigen zeggen dat liefde een leugen is
Dat Aphrodite niet uit de zee werd geboren
Sommigen zeggen dat haat de waarheid is
Jammer voor hen maar die zijn verloren
En ik weet niet goed bij wie ik hoor
Ik loop er maar wat tussendoor
Het is beter dat ik mezelf niet zo goed ken
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Het kan zijn dat liefde een vermomming is
En dat alles een schaduw is van de werkelijkheid
Het kan zijn dat vriendschap een excuus is
Om jezelf niet te verliezen in eenzaamheid
En ik weet niet goed wat ik denken moet
Vrienden genoeg zelfs in overvloed
Ik zeg dit met een trillende stem
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
In elke voorbijganger schuilt een vriend
Wanneer zijn wij zo vervreemd van elkaar
Is het de angst voor bezit of voor verlies
Misschien zijn we daarom wel zo bang voor elkaar
Ik zou kunnen zeggen dat ik alles heb
Ik zou kunnen zeggen dat ik niet verloren ben
Want weet je dat ik vertrouwen in je heb
Nu ik eindelijk zie wie je werkelijk bent
Je weet ik ben een man van weinig woorden
Als het gaat over het diepste van de ziel
Maar sinds de dag dat je mijn hart doorboorde
Viel die angst zo maar in het niet
En hier staan we dan aan de kust van de zee
Daar heb je het schip en het neemt ons mee
Misschien brengt het geluk misschien doet het pijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
En er geen middelen meer voor nodig zijn
Geen stof geen geest niets van het aardse bestaan
Maar voor eeuwig in het onbekende zijn opgegaan
Dan leven we voort als een oude legende
Waar 's avonds aan tafel van wordt verhaald
En ik hoop dat degene die de verteller is
Eindelijk ziet wie hij werkelijk is
Als we eindelijk zien wie we werkelijk zijn
Lyrics translation
Some say love is a lie
That Aphrodite was not born from the sea
Some say hate is the truth
Too bad for them but they're lost
And I'm not sure who I belong to.
I'm just running through it.
It's better I don't know myself that well.
Now that I finally see who you really are
It may be that love is a disguise.
And that all is a shadow of reality
It may be that friendship is an excuse
To not lose yourself in solitude
And I'm not sure what to think.
Friends enough even in abundance
I say this with a trembling voice
Now that I finally see who you really are
In every passerby lurks a friend
When are we so estranged?
Is it the fear of possession or loss?
Maybe that's why we're so afraid of each other.
I could say I have everything.
I could say I'm not lost.
'Cause you know I have faith in you.
Now that I finally see who you really are
You know I'm a man of few words
When it comes to the deepest of the soul
But since the day you pierced my heart
If only that fear were to fail
And here we are on the coast of the sea
There's the ship and it's taking us.
Maybe it's good luck. maybe it hurts.
When we finally see who we really are
When we finally see who we really are
And no more resources are needed
No dust no spirit nothing of earthly existence
But gone into the unknown forever
Then we'll live on as an old legend
Which is recounted at the table in the evening
And I hope the one who's the storyteller
Finally see who he really is
When we finally see who we really are