Rob De Nijs — Tegen Beter Weten In song lyrics and translation
The page contains the lyrics and English translation of the song "Tegen Beter Weten In" by Rob De Nijs.
Lyrics
Ik was klein en ons tuintje was de wereld
Een zandbak met een schutting eromheen
Wat erachter was, dat mocht ik zelf verzinnen
Een grote tuin vol bloemen en een zon die altijd scheen
En dat bleef zo, al ontdekte ik ook later
Dat er niets was dan wat onkruid en wat puin
Want de werkelijkheid had immers niets te maken
Met die zelfbedachte echte bloementuin
Van de wereld was die schutting wel 't einde
Van mijn eigen wereld was hij 't begin
En daar bleef ik in geloven
Tegen beter weten in
Op 't lyceum zat ik jarenlang gevangen
Als een vreemde vage vogel in de klas
Van elk meisje kreeg ik wilde toekomstdromen
Want na 't eindexamen begon 't leven pas
En al liep ik later eenzaam vele blauwtjes
Ergens op een koude kamer in de stad
Ik wist zeker: morgen zou 't echt beginnen
Het grootse leven dat ik voor me had
Want van vroeger was vandaag altijd 't einde
Van iets beters en iets nieuws steeds 't begin
En daar bleef ik in geloven
Tegen beter weten in
En zo kwam ik steeds aan weer een nieuwe schutting
Met daarachter weer een ander paradijs
En dan bleek dat steeds opnieuw een veld vol distels
En zo werd ik langzaam ouder en heel erg langzaam wijs
Maar al ben ik dan toch wat men noemt volwassen
En schuttingen, daar kijk ik overheen
Wanneer ze zeggen: eens wordt alles liefde
En eens dan worden alle mensen een
En er is geen einde aan 't laatste einde
Er is alleen een eeuwig nieuw begin
Dan zal ik daar onmiddellijk in geloven
Tegen beter weten in
Er is geen einde aan 't laatste einde
Er is alleen een eeuwig nieuw begin
Dan zal ik daar onmiddellijk in geloven
Tegen beter weten in
Lyrics translation
I was small and our garden was the world
A sandbox with a fence around it
Whatever was behind it, I could make it up myself.
A big garden full of flowers and a sun that was always shining
And it stayed that way, though I found out later
That there was nothing but weeds and rubble
For reality had nothing to do with
With that self-conceived real flower garden
Of the world, that fence was the end.
From my own world he was the beginning
And I kept believing that.
Against my better judgment
When I was in high school, I was in prison for years.
Like a weird, fuzzy bird in class
Every girl gave me wild dreams of the future.
Because after graduation, life began
# And though I was lonely # # I was lonely #
Somewhere in a cold room in the city
I was sure it would start tomorrow.
The great life I had in front of me
Because from before, today was always the end
From something better and something new always the beginning
And I kept believing that.
Against my better judgment
And so I kept getting a new fence.
With another paradise behind it
And then it turned out that over and over again a field full of thistles
And so I grew up slowly and very slowly wise
But even if I am what they call mature
And fences, I look over them.
When they say, " someday everything will be love."
And then one day, all people become one
And there's no end to the last end
There's only an eternal new beginning
Then I will immediately believe in it.
Against my better judgment
There's no end to the last end
There's only an eternal new beginning
Then I will immediately believe in it.
Against my better judgment