Faun — Odin song lyrics and translation
The page contains the lyrics and English translation of the song "Odin" by Faun.
Lyrics
In eisiger Vorzeit hast du einst gewacht
Hast Gungnir geworfen, warst Speer in der Schlacht
Zogst durch die Neun Welten als Wandrer bei Nacht
Hast uns Mimirs heiligen Brunnen wieder gebracht
Neun Tage hingst du In Yggrasils Zweigen
Neun lange Nächte
Für 16 magische Zeichen
Magische Zeichen um den Tod zu beschwören
Um Kranke zu heilen und Feinde zu stören
Um Flammen zu halten, die Schwerter zu lenken
Um Geister zu fragen und die Speere zu senken
Hávamál, verse 138, 139, 144
Veit ek, at ek hekk
Vindga meiði á
Nætr allar níu
Geiri undaðr
Ok gefinn Óðni
Sjalfr sjalfum mér
á þeim meiði
Er manngi veit
Hvers af rótum renn
Við hleifi mik sældu
Né við hornigi;
Nýsta ek niðr
Nam ek upp rúnar
æpandi nam
Fell ek aftr þaðan
Veistu, hvé rísta skal?
Veistu, hvé ráða skal?
Veistu, hvé fáa skal?
Veistu, hvé freista skal?
Veistu, hvé biðja skal?
Veistu, hvé blóta skal?
Veistu, hvé senda skal?
Veistu, hvé sóa skal?
Verwundet hing ich
Am sturmumtosten Baum
Für neun lange Nächte
Verwundet vom Speer
Dem Odin geopfert
Habe mich meiner selbst geopfert
An jenem Baum
Von dem nicht mal die Weisesten wissen
Aus welcher Wurzel er sproß
Sie gaben mir kein Brot
Sie gaben mir keinen Met
Ich spähte hinab;
Da nahm ich die Runen
Schreiend nahm ich sie
Da fiel ich vom Baum
Weisst du, wie man sie schreibt?
Weisst du, wie man sie deutet?
Weisst du, wie man sie mit Farbe füllt?
Weisst du, wie man sie prüft?
Weisst du, wie man sie befragt?
Weisst du, wie man ihnen etwas darbringt?
Weisst du, wie man sie sendet?
Weisst du, wie man sie aufhält?
Lyrics translation
In icy old times you once woke up
Hast cast Gungnir, were spear in battle
Moved through the Nine worlds, and as a wayfaring man of grief at night
Have brought us Mimir's holy well again
Nine days you hung In Yggrasil's branches
Nine long nights
For 16 magical characters
Magic signs to summon death
To heal the sick and disturb enemies
To keep flames, to direct the swords
To ask ghosts and lower the spears
Hávamál, verses 138, 139, 144
Veit Ek, at EK hekk
Vindga meiði á
Nætr allar níu
Aren't undaðr
Ok gefinn Óðni
Sjalfr sjalfum mér
á þeim meiði
He manngi veit
Hvers af rótum racing
In hleifi mik sældu
Né in hornigi;
Nýsta ek niðr
Nam Ek UPP rúnar
æpandi nam
Fell Ek aftr þaðan
Veistu, hvé rísta skal?
Veistu, hvé ráða skal?
Veistu, hvé fáa skal?
Veistu, hvé freista skal?
Veistu, hvé biðja skal?
Veistu, hvé blóta skal?
Veistu, hvé senda skal?
Veistu, hvé sóa skal?
Wounded I hung
At the storm-tossed tree
For nine long nights
Wounded by the spear
Sacrificed to Odin
I have sacrificed myself
At that tree
Of which not even the wisest know
From which Root he sprouted
They gave me no bread
They gave me no Met
I peered down;
Since I took the runes
Screaming I took her
Then I fell from the tree
Do you know how to write them?
Do you know how to interpret them?
Do you know how to fill them with paint?
Do you know how to test them?
Do you know how to question them?
Do you know how to offer them something?
Do you know how to send them?
Do you know how to stop them?