BAP — Nemm Mich Met song lyrics and translation
The page contains the lyrics and English translation of the song "Nemm Mich Met" by BAP.
Lyrics
Sick paar Daach renn ich nur noch römm,
hypnotisiert vun dämm, wat öm mich römm all affläuf.
Ich krieje nix mieh op de Reih,
doch dunn als ob, weil mir’t durchhänge keiner affkäuf.
Ich spill die Roll, die ich
anscheinend spille soll,
nur janz deef drinne jährt et wigger, weed zo Ekel vüür mir selvs,
dann mööch ich schreie, laut un endlos lang,
doch fing — wie immer — ene Grund, et nit ze dunn,
ich benn wohl bloß ze bang.
Stattdessen fress ich en mich renn,
bau Barrikade un Sandburje uss Bedenken.
Ich graav mir’t Kreechsbeil uss un widder enn
— janz heimlich — weil ich mich nit jähn selvs kränke,
denk hin un her un ich föhl mich unendlich leer,
bess ich irgendwo jet Blaues sinn, ne Lichtblick oder zwei,
do mich durchschaus, mir wo’t langjonn künnt zeichs,
weil do die Landkaat bess dä Schlössel häss,
dä mich vun mir befreit.
Refr.:
Nemm mich met, einfach met, irjendwohin,
wohin weiß ich nit.
Nemm mich met, nemm mich met, zeich se mir,
falls et en Richtung jitt.
Nemm mich met — Nemm mich met
Kumm lommer flüchte, nit op Ecke stonn,
op Wunder waade, bess mer alt un grau sinn,
weg vun Jerüchte, Stammdesch, Märsche, Minsche,
die jeföhllos, doch jenau sinn.
Kumm les uns uss der Hand, do steht
wo, wie, vüür allem wann et lossjeht,
russ uss dä Startlöcher, die ald lang jejraave sinn,
wo ich drinn hocke un ming Leeder sing
un Wööder sammle un verjammle, nemm mich met,
oh, nemm mich met dohin.
Kumm, mir wollen uns verstecke,
uns die Wunde lecke, die noch nit vernarbt sinn,
Oreganoblöte plöcke,
Stein vun weise Männer sööcke, die verarmt sinn,
en ner Mondstrooß schwemme,
bei Minsche noh dänne
nie en Strooß benannt weed — nie — jeschweije denn en Stadt,
die trotzdämm wunschlos sinn un nit bloß satt.
Su nüdisch wie em Aurebleck hann ich e Luffschloß
lang nimieh jehatt.
Lyrics translation
Sick pair of Daach I run only römm,
hypnotized vun insulation, wat em me römm all affläuf.
I krieje Nix mieh op de Reih,
but dunn as if, because I do not hang through any affkäuf.
I spill the Roll that I
apparently spille is supposed to,
only janz deef drinne marks et wigger, weed zo disgust vüür me selvs,
then I want to scream, loud and endless,
but fing-as always - ENE Grund, et NIT ze dunn,
I guess I just use ze bang.
Instead I eat en me racing,
construction barricade un Sandburje uss concerns.
I graav me’t Kreechsbeil uss un Aries enn
- Janz secretly - because I do not suddenly selvs sick,
think back un her un I Foehl me infinitely empty,
Bess I somewhere jet Blue Sense, ne bright spot or two,
do me by schaus, me, where’t langjonn künnt zeichs,
because do bess the Landkaat dä key ugly, dusty,,
dä me Vun me freed.
Refr.:
Nemm met me, just met, irjendwohin,
where do I know NIT.
Nemm me met, nemm me met, drawing se me,
falls et en direction Jitt.
Nemm me met — Nemm me met
Kumm Lommer escapes, NIT op corner stonn,
op Wunder waade, bess Mer alt un grau sinn,
way vun Jerüchte, Stammdesch, marches, Minsche,
the jeföhllos, but jenau sense.
Kumm les USS USS hand, do stands
where, how, for everything when ET lossjeht,
russ uss dä start holes, the ald long-jejraave sense,
where I crouch inside un Ming Leeder sing
un Wööder collect un verjammle, nemm me met,
Oh, nemm me met dohin.
Kumm, me want to hide,
us the wound lick that still NIT scarred sense,
Oreganoblöte plöcke,
Stone Vun wise men socks that impoverished sense,
en ner Mondstrooß glut,
in Minsche noh dänne
never en Strooß named weed — never — jeschweije for en city,
the defiance dam wishless sense and nit just full.
Su nüdisch like em Aurebleck I hann e Luffschloß
long jehatt nimieh.